Kontynuacja leczenia młodzieży po ukończeniu 18 lat – mamy z tym problem

Kontynuacja leczenia młodzieży po ukończeniu 18 lat – mamy z tym problem
23 września 05:52 2015 Print This Article

POLITYKA ZDROWOTNA  Autor: Katarzyna Lisowska/Rynek Zdrowia   22 września 2015 05:20

Sytuacja przewlekle chorej młodzieży komplikuje się wraz z 18. urodzinami. Wchodząc w pełnoletność pacjenci muszą zmienić miejsce leczenia, bo system nAshampoo_Snap_2014.01.11_03h30m30s_001_ie refunduje już dla nich świadczeń w ośrodkach pediatrycznych. To z kolei często negatywnie odbija się na ciągłości ich leczenia. Płatnik przestaje też płacić za leki przyjmowane profilaktycznie.

 Jak przyznaje prof. Alicja Chybicka, kierownik Katedry i Kliniki Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, specjaliści od dawna zabiegają o to, aby leczenie profilaktyczne dzieci przewlekle chorych było refundowane także do końca studiów.

Przepisy dzielą pacjentów
– Dziś mamy taką sytuację, że płatnik w przypadku np. chorych na hemofilię refunduje czynniki krzepnięcia przyjmowane już przez pacjentów w domach, czyli po zakończonej hospitalizacji, tylko do dnia 18. urodzin – tłumaczy prof. Chybicka.

– Podobnie wygląda sytuacja młodych ludzi przyjmujących enzymy, a cierpiących na choroby metaboliczne. To nie jest dobre rozwiązanie, bo trzeba pamiętać, że ta profilaktyka oszczędza pacjentom niepotrzebnych pobytów w szpitalu, czy bolesnych zabiegów – zaznacza profesor.

Zwraca uwagę, że na szczęście Fundusz jest dziś bardziej otwarty na hospitalizowanie młodzieży pełnoletniej w ośrodkach pediatrycznych. Jak wyjaśnia prof. Chybicka, do tej pory w jej klinice nie zdarzyło się, by w uzasadnionych przypadkach taki pacjent nie mógł kontynuować terapii z powodu osiągniętej pełnoletności.

– Dziś przepisy jednoznacznie dzielą system opieki zdrowotnej – biorąc pod uwagę wiek pacjenta – na dwa obszary: pediatrię i internę. Przejście pacjenta z jednego do drugiego wyznacza Ashampoo_Snap_2014.01.11_03h30m30s_001_nieuchronnie data 18. urodzin – przyznaje Andrzej Troszyński, rzecznik Mazowieckiego OW NFZ.

Potwierdza jednak słowa profesor Chybickiej, że w niektórych uzasadnionych przypadkach Fundusz wyraża zgodę, by pełnoletni pacjent był leczony w ośrodku pediatrycznym.

– Oczywiście taka sytuacja za każdym razem wymaga indywidualnego uzgodnienia pomiędzy płatnikiem a świadczeniodawcą – podkreśla Andrzej Troszyński i dodaje, że sytuacja taka może mieć miejsce w wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych wyłącznie stanem klinicznym pacjenta.

Potrzebna ustawowa zmiana granicy wieku
Takie stanowisko płatnika jest uzasadnione faktem, że ośrodki pediatryczne wyposażone są w sprzęt i aparaturę medyczną dostosowaną do potrzeb diagnostyczno-leczniczych dzieci, a nie osób dorosłych. Ponadto zobowiązanie Narodowego Funduszu Zdrowia do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej wyznacza kwota określona w umowie pomiędzy NFZ a placówką medyczną.

Jak przyznaje nam Joanna Komolka, rzecznik prasowy Instytutu Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, ta placówka jednak z tej formy wielokrotnie korzystała. – Dotychczas większość pacjentów, u których pomimo ukończenia 18. roku życia istniała konieczność kontynuacji leczenia przez specjalistów IPCZD, korzystała z takiej możliwości – podkreśla.

Dotyczy to głównie młodzieży z chorobami nowotworowymi, reumatologicznymi, kardiologicznymi, chorych dializowanych i po transplantacjach narządów, pacjentów z rzadkimi chorobami metabolicznymi.

W przypadku tej ostatniej grupy, sytuacja jest najtrudniejsza, ponieważ w kraju brakuje ośrodków dla osób dorosłych, które zajmowałyby się diagnostyką i terapią pacjentów z rzadkimi chorobami metabolicznymi. Dla lekarzy to również bardzo trudna sytuacja, gdy pacjenci, często po wielu latach leczenia, wchodzą w wiek dorosły i zostają pozostawieni niemal sami sobie.

Dlatego, zdaniem prof. Chybickiej, sytuacja przewlekle chorych pacjentów byłaby zdecydowanie lepsza, gdyby udało się zmienić ustawowy wiek pozwalający na otoczenie opieką przewlekle chorych – np. do końca studiów.

O takim rozwiązaniu rozmawiano w trakcie zakończonego niedawno Zjazdu Towarzystwa Pediatrycznego. Obecnie możliwość wydłużenie opieki w ośrodkach pediatrycznym do 21. roku życia ma zastosowanie jedynie w psychiatrii.

Są gotowe rozwiązania
Jak wskazują specjaliści w Europie od lat funkcjonują systemy umożliwiające płynne przejście pacjenta z ośrodka dziecięcego do placówki dla dorosłych, np. w Wielkiej Brytanii uruchomiono oddziały dla pacjentów w wieku dorastania, gdzie leczenie odbywa się pod okiem pediatry i internisty.

Powodzenie tego systemu polega na tym, że pozwala konsultować pacjenta w obu ośrodkach (przekazującym i przejmującym opiekę) w okresie przejściowym.

Problemy przewlekle chorej młodzieży są też znane w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta. Jak przyznaje nam Grzegorz Błażewicz, zastępca Rzecznika Praw Pacjenta zdarzają się przypadki skarg chorych na brak możliwości kontynuacji leczenia osób powyżej 18. roku życia, korzystających ze świadczeń w ramach programów zdrowotnych.

Błażewicz przyznaje, że w przypadku takich problemów niezbędna jest współpraca między lekarzem prowadzącym leczenie w ośrodku dla dzieci z podmiotem przejmującym pacjenta. Ważne jest dostatecznie wczesne uzgodnienie między tymi podmiotami przejęcia opieki nad pacjentem.

Taka praktyka stosowana jest przez Szpital Dziecięcy im. prof. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Mariusz Mazurek, rzecznik tej lecznicy podkreśla, że w takich przypadkach pacjenci na długo przed ukończeniem 18. roku życia przygotowywani są do konieczności zmiany specjalistów – na odpowiednich dla osób dorosłych.

– Staramy się chorych informować, gdzie mogą dalej szukać pomocy medycznej na tyle wcześnie, by proces leczenia z powodu zmiany miejsca udzielania świadczeń był kontynuowany bez najmniejszej przerwy – podkreśla rzecznik.

Problemem jest znacznie szerszy
Przejście z opieki pediatrycznej do internistycznej nie wiąże się jedynie z ryzykiem utraty płynności procesu leczenia przewlekle chorej młodzieży.

Komitet Rozwoju Człowieka PAN zwraca uwagę, że przekazanie „młodego dorosłego” z systemu opieki pediatrycznej do systemu opieki dla dorosłych powinno być także uzależnione od stanu psychicznego oraz zakresu samodzielności przewlekle chorego.

Jak podkreślają eksperci, w wielu przypadkach przewlekłe schorzenie narządowe powoduje istotne opóźnienie rozwoju psychofizycznego.Ashampoo_Snap_2014.01.11_03h30m30s_001_

Taki „dorosły” pacjent o psychice dziecka zderza się z obcym mu systemem opieki dla dorosłych. Nagłe przejście do opieki ukierunkowanej na osoby samodzielne i odpowiadające za swoją terapię oraz osobiste przestrzeganie zaleceń bywa szokiem dla młodocianego pacjenta i powoduje niekorzystne konsekwencje, skutkujące pogorszeniem stanu zdrowia i niekiedy utratą efektów wieloletniej pracy klinicznej pediatrów


[wysija_form id=”1″]

[ hana-code-insert ] ''test’' is not found



 

 

 

  Categories:
view more articles

About Article Author

write a comment

0 Comments

No Comments Yet!

You can be the one to start a conversation.

Add a Comment

Your data will be safe! Your e-mail address will not be published. Other data you enter will not be shared with any third party.
All * fields are required.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.